De wijsheid van het lichaam

Van nature weet het lichaam wat het moet doen, onbewust reageert het op impulsen die gericht zijn op het welzijn of van vroeger uit op het overleven van de wereld waarin we leven. Voorgeprogrammeerd komen we ter wereld en tijdens de eerste jaren van ons leven gaan we leren door te kopiëren van dat wat we zien. Zenuwbanen kiezen hun weg en prikkels. Neuroplasticiteit weet wat te doen, ook dat gaat voornamelijk onbewust. We passen ons ook aan aan de omgeving, normen en waarden die gelden. Dit kan uiteindelijk leiden tot klachten van het geheel. Opgroeien betekent vaak ook aanpassen en het wordt moeilijker om uiting te geven aan het leven, een kind mag spelen, bewegen, dansen, stilzitten of juist niet maar na een paar jaar komt het korset van de maatschappij, iets wat de meeste mensen, de meeste lichamen niet past maar vooral wel aanpassing eist. De beweeglijkheid wordt ingeperkt, de creativiteit misschien wel bekritiseerd en het eigen bioritme verstoord. We zijn als mens gemaakt om vrij te bewegen en het lichaam weet dat, ondanks alle aanpassingen geeft het ook signalen, een drang van binnenuit. Een drang die we in het klein ook vaak nog doen, misschien wel als niemand kijkt of in je eigen veilige omgeving. In sommige culturen bestaat dit nog wel maar het worden er steeds minder. Naar het schijnt luisteren de huisartsen nu vaker naar het gevoel van de moeder als ze met een kind op consult komen, dit omdat een moeder onbewust weet als er echt iets mis is. In mijn praktijk vraag ik vaak naar waar de pijn zit, hoe deze voelt en als de klant de pijnplek aanwijst zit het vaak lokaal en als ze over de plek wrijven zit het vaak in het hele gebied. Onbewust wijst het lichaam de weg en geeft het aan wat het nodig heeft. Wrijven is eigenlijk masseren. Als een hond of een poes ontwaakt, opstaat rekt het zich uit, pandiculeren heet dat, een reflex die wij als mens onderdrukken maar eigenlijk essentieel is, het strekt en ontspant de spieren, gaapt en, de fascia verruimt een beetje en het zenuwstelsel maakt dat er verschillende hormonen vrij komen die bijdraaan een goed gevoel

Body reading ( Anatomy Trains)

Kijken naar hoe iemand loopt, staat, beweegt vertelt mij waar er restricties zijn en waar ze vandaan komen. Veel problemen komen vanuit de voeten en het bekken.

De opleidingen: Trager Approach en Anatomy Trains hebben mij hier meer inzicht in gegeven en soms te komen tot een verbetering, echter is het wel zo dat bewegingspatronen moeilijk te veranderen zijn.

Eén quote van Thom Myers;

 It’s obtainable but not sustainable.

Het is haalbaar maar niet houdbaar

Kopieëren van ouders

Soms heeft iemand een houding overgenomen van zijn ouders of verzorgers, hij/zij beweegt op dezelfde manier als waargenomen werd in de jeugd. Misschien had één van de voorbeelden een zwaar gemoed is daar naar gaan lopen, een kind kan dit lopen kopiëren al een soort van ode aan zijn ouder, wel de motoriek maar niet het gemoed dat daar bij hoort. Het is dus niet altijd zo, ook al dacht ik daar vroeger anders over, dat we bewegen vanuit een bepaalde gemoedstoestand, alsof we gebukt gaan onder iets, of op onze tenen lopen….niet altijd geeft het lichaam weer hoe we ons voelen